Ο ρατσισμός είναι ένα σύγχρονο κοινωνικό πρόβλημα που μπορεί να οδήγηση σε κοινωνικές έντασης ακόμα και σε πολέμους όπως για παράδειγμα ο ναζισμός που προκάλεσε των Β΄ παγκόσμιο πόλεμο είναι μια ιδεολογία βαθύτατα ρατσιστική. Ωστόσο ρατσιστικές συμπεριφορές παρατηρούμε τόσο στην κοινωνία όσο και στα σχολεία. Θύματα των διακρίσεων είναι άνθρωποι με διαφορετικά χαρακτηριστικά όπως το χρώμα , η θρησκεία , το φύλο ,η καταγωγή, σεξουαλικός προσανατολισμός κ.α. Ακόμα πολλές φορές οι ρατσιστές αισθάνονται ανωτερότητα σε άτομα με αναπηρίες !

Για αυτές τις ρατσιστικές συμπεριφορές οφείλονται πολλοί παράγοντες και ένας από αυτούς είναι και η αγνοία μας για  τον άλλο άνθρωπο η οποία  οδηγεί σε απόδοση χαρακτηρισμών και αδικαιολόγητων διακρίσεων που κάνουμε ανάμεσα στους ανθρώπους .Επίσης ο φόβος και η καχυποψία για κάτι το διαφορετικό ,το ξένο ,το άγνωστο αναπτύσσει το αίσθημα της ξενοφοβίας που μπορεί να οδηγήσει στον ρατσισμό. Ακόμα το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο ,η έλλειψη αυτοσεβασμού , το μίσος  και γενικότερα τα αρνητικά αισθήματα απέναντι στον συνάνθρωπο  παίζει ένα πολύ σημαντικό ρόλο στην δημιουργία ρατσιστικών συμπεριφορών .

Αυτές οι συμπεριφορές λοιπόν ,εκδηλώνονται με περιφρονητικά σχόλια, υποτίμηση, ακόμα και με βία σωματική και λεκτική. Οι άνθρωποι οι οποίοι δέχονται το ρατσισμό πολλές φορές στερούνται τα δικαιώματα τους ,μπαίνουν στο περιθώριο της κοινωνίας και δεν απολαμβάνουν τα αγαθά της ζωής . Όπως για παράδειγμα τα διαφορετικά παιδιά στο σχολείο  που ακούνε λέξεις που τα ταπεινώνουν , τα τραυματίζουν και απομονώνονται ,κλείνονται στον εαυτό τους ,χάνουν την αυτοεκτίμηση τους μπορεί να έχουν και επιπτώσεις στην επίδοση τους στα μαθήματα .Μάλιστα βλέπουμε και περιπτώσεις νέων που στην προσπάθεια τους να γίνουν αποδεκτοί καταφεύγουν σε αντικοινωνική και αυτοκαταστροφική συμπεριφορά με την χρήση ουσιών .

Ο άνθρωπος όμως δεν γεννιέται ρατσιστής αλλά γίνεται και αυτό εξαρτάται από την παιδεία που θα πάρει από την οικογένεια του , τα ΜΜΕ ,  την κοινωνία από την οποία περιτριγυρίζεται και κυριότερα από το σχολείο στο οποίο περνά ένα μεγάλο μέρος της ζωής του .Η εκπαίδευση πρέπει να καλλιεργεί τις οικουμενικές άξιες της ισότητας, του σεβασμού, την αλληλεγγύη και την δημοκρατία απέναντι στον συνάνθρωπο μας .

Στα μαθήματα της λογοτεχνίας μπορούν να διδάσκονται αντιρατσιστικά κείμενα ,στην Ιστορία μπορεί να δίνεται έμφαση στις καταστροφικές συνέπιες του ρατσισμού (πόλεμοι) ,στο μάθημα των θρησκευτικών επίσης θα μπορούσε να τονιστεί η αξία της αγάπης για των συνάνθρωπο ανεξάρτητος θρησκείας και η βιολογία έπειτα αποδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο την ομοιότητα των ανθρώπων  μέσο του DNA.

Εκτός από τα μαθήματα την κατάσταση μπορούν να βοηθήσουν και οι άλλες εκδηλώσεις της σχολικής ζωής όπως σε θέατρα και μουσικές εκδηλώσεις μέσα από τις οποίες μπορεί να περνιούνται αντιρατσιστικά μηνύματα π.χ. Αποδοχή και σεβασμός στο διαφορετικό .

Επίσης το σχολείο θα πρέπει να φροντίσει έτσι ώστε οι μαθητές με αναπηρίες να απολαμβάνουν την σχολική ζωή ισάξια με τους άλλους μαθητές παρέχοντας τους διευκόλυνσης στην διακίνηση τους και στην μάθηση τους .

Σήμερα ζούμε σε ένα πολυπολιτισμικό περιβάλλον και θα πρέπει να μάθουμε να διαχειριζόμαστε την διαφορά και την ομοιότητα .Η αποδοχή και ο σεβασμός στο διαφορετικό σημένει πρώτα και κύρια σεβασμός στον ίδιο μας τον εαυτό .Αν λοιπόν θέλουμε να ζήσουμε ειρηνικά και δημοκρατικά πρέπει να κάνουμε μια καινούργια αρχή στην ζωή μας . Και όπως ένας κήπος είναι πολύ πιο όμορφος με διαφορετικά λουλούδια μέσα του έτσι και ο κόσμος είναι πιο ωραίος διαφορετικός  .

Βίκυ Νικολάου

 

Advertisements